همشهری آنلاین، فرخنده رفائی: شنژن امروز به‌خاطر شرکت‌های بزرگی مانند هواوی، تنسنت و دی‌جی‌آی و همچنین نقش خود در صنعت هوش مصنوعی شناخته می‌شود، اما پشت این چهره فناورانه، داستانی کمتر شناخته‌شده قرار دارد: شهری که دسترسی گسترده به کتاب و آموزش را بخشی از مسیر توسعه خود قرار داد و حالا صدها کتابخانه و ایستگاه امانت کتاب شبانه‌روزی دارد.
به گزارش نیو اطلس، شنژن در استان گوانگ‌دونگ چین، پیش از سال ۱۹۷۹ عمدتا از روستاهای کشاورزی و ماهیگیری تشکیل شده بود، اما طی چند دهه به شهری مدرن با آسمان‌خراش‌های بلند و صنایع پیشرفته تبدیل شد. در این مسیر، کتاب‌خوانی و یادگیری نقش مهمی در رشد مهارت‌های ساکنان ایفا کردند.
در دهه ۱۹۸۰، بسیاری از ساکنان برای پیشرفت شغلی و تحصیلی به سراغ کتاب‌های درسی ریاضی، شیمی و فیزیک رفتند و به‌صورت خودآموز مطالعه کردند. این موج به شکل‌گیری دوره‌های آموزشی و کلاس‌هایی در زمینه‌هایی مانند زبان انگلیسی و امور مالی انجامید و به‌تدریج، مطالعه به یکی از محورهای برنامه توسعه شهر تبدیل شد.
شنژن در سال ۲۰۰۳ طرح «شهر کتابخانه‌ها» را آغاز کرد. بر اساس این برنامه، افراد سه‌ساله به بالا، از شهروندان چینی تا اتباع خارجی، می‌توانستند با یک شناسه کتابخانه‌ای مشترک از صدها مرکز امانت کتاب استفاده کنند. این شهر در سال ۲۰۱۳ نیز از سوی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) به‌دلیل ترویج فرهنگ مطالعه مورد توجه قرار گرفت.
آمارهای گردآوری‌شده برای سال ۲۰۲۴ نشان می‌دهد شنژن ۹۲۵ کتابخانه عمومی داشته است. این مراکز در مجموع ۶۸.۳ میلیون قلم کتاب و منابع دیگر را در اختیار مراجعه‌کنندگان قرار می‌دادند. در همین سال، امانت کتاب‌های چاپی نسبت به سال قبل ۱۲.۴ درصد افزایش یافت.
علاوه بر کتابخانه‌های معمولی، این شهر ۳۲۲ ایستگاه خودخدمت امانت کتاب داشت که به‌صورت شبانه‌روزی فعالیت می‌کردند. این مراکز در سال ۲۰۲۴ حدود ۱.۱۷ میلیون مورد امانت کتاب ثبت کردند. همچنین، طبق گزارشی که به داده‌های خبرگزاری شینهوا استناد می‌کند، بزرگسالان شنژن در سال ۲۰۲۴ به‌طور میانگین ۲۲ کتاب خوانده‌اند.
شنژن امروز به‌عنوان زادگاه شماری از شناخته‌شده‌ترین برندهای فناوری چین شناخته می‌شود؛ از هواوی و تنسنت گرفته تا دی‌جی‌آی، سازنده پهپادهای معروف، و بی‌وای‌دی، غول خودروسازی برقی.
البته کتابخانه‌ها به‌تنهایی عامل تبدیل شنژن به قطب فناوری چین نبوده‌اند، اما تجربه این شهر نشان می‌دهد دسترسی آسان به منابع آموزشی و گسترش فرهنگ یادگیری می‌تواند بخشی از زیرساخت توسعه اقتصادی و فناورانه باشد؛ حتی در شهری که ساکنانش مانند دیگر نقاط جهان با تلفن‌های هوشمند و شبکه‌های اجتماعی سروکار دارند.
نظر شما